8 Haziran 2017 Perşembe

Umursa(MAZ)

...
Yeni kesilmiş çimen kokusu... Bu keskin koku, sigaramın dumanına karışıyor şimdi. Son bir nefes daha çekip söndürüyorum.

Hayata geri dönmek istiyorum. Yeşil ve yemyeşil, mavi ve masmavi... Hepsi beni bekliyor. Ben, giydiğim siyahları çıkarıyorum. Zırhımı bir kenara bırakıyorum. Kabuğumdan sıyrılıp hayata yürüyorum. Koşar adım, yalın ayak... 

Korkmuyorum!

8 Haziran 2017
00.48

 

7 Haziran 2017 Çarşamba

Bir An

Bütün zamansızlıklar bizi buluyor
Zamana savaş açıyorum

Zamanın ötesinde bir yerde
Seninle buluşuyorum

Seninle yanmak, zamanı durdurmak
Sonsuz bir anda kayboluyorum


Merve Özgünlü
5 Haziran 2017
22.28



Mutsuzluğa da Var mısın?



İçimde kocaman bi boşluk var. Bi yanım eksik kalınca mutsuz bi kadın oluyorum ben. 

-Ne zaman kadın oldun sen?
-Çok, çok küçükken...

Gözlerimin pınarına oturmuş birkaç damla yaş, kendini sessizliğin kollarına usul usul bırakırken ben, boş bakışlarımı gezdiriyorum karşımdaki ünitenin üzerinde anlamsızca. Hiç görmediğim, bilmediğim bir yeri hafızama kazır gibi bakıyorum etrafa. 

-Ne düşünüyorsun?
-Hiç, koca bi hiç. 

Sanki hiç kavga etmemişiz gibi. Sanki hiç sevmemişim, hiç yanmamışım. Hiçbir şey hissetmemek... Evet, hissettiğim şey tam olarak bu. Ve bu hiçlik sevgilim... Bu hiçlik beni yaralıyor. Kalbime onarılması zor yaralar açıyor.

-Sevemeyecek miyim?

Sanki mutluluk çok uzak bir kasaba. Yürüyecek mecalim yok... Birlikte yaşlanacağımız günler, onlar yok.

Merve Özgünlü

7 Haziran 2017
16.30 

2 Haziran 2017 Cuma

Tün

Ben yaşamak için 
Uyanığım
Gündüz gece
Yaşamak ki bir gece
Seninle bin ömre bedel sevgili...

Ben yaşamak için
Nakşederim zihnime seni
Öyle bir gece ki
Tenin tenime değse
Ömrüm ömrün olsun sevgili...

Blogda Ara

Son Yazılar

Tüm Yazıları Göster

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı