9 Mart 2017 Perşembe

Kül

İnsanın yaşama ve kendisine benzer şekilde umut veren şeylere inancı hep tamdır, ta ki umudunu kıracak bir şeyler oluncaya kadar. Ölüm mesela... Umudun kırılma noktasıdır. Hayatı sorgulatır ölüm ya da benzer şekilde umut kıran şeyler. Umutları yıkar; ama öldürmez ölüm. Çünkü yüzü soğuk da olsa o yüzü görene dek buna inandıramaz kendini insan. Gözler, gerçeği görmek ister; kulaklar işitmek. Ne zaman ki size somut bir kanıt verir ölüm ya da benzeri; o zaman ölür umut, o zaman durur kalp.
Ölüm, umudun intiharıdır. 

"Ölüm gibi bir şey oldu; ama kimse ölmedi..."

Bu yazıma yorum yapabilirsiniz.

Blogda Ara

Son Yazılar

Tüm Yazıları Göster

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı